Ey Rakibin Sesi

ey-raqipÖğrettin bize

Toprakları sulayan

Doğa’ya can katan

Dolananı olgun başaklar boyunca

Ab’ı Hayatı

Cehennem deresinden

Kasrik boğazına kadar


 

Derin vadiler açarak

Köklere taşıyan

Gizlenmiş döl yatağından Fışkıran kanı

Öğrettin bize

Ölümcül zenginliğin

Karanlık hecelerinde tutulan

Yüreğimizin gürleyen sesini

Ayaklarımızdaki pranga

Ellerimizdeki kelepçelerle

Katık etmeği

Kaplan kafesleri içinde canımızı

Korumak için onuru

Öğrettin bize

Ayakta tutmayı kendimizi

Ferhat’ın alevleri arasında

Ortak coşkunluğun verdiği hızla

Ve

Ekliyerek sesimizi

Gittikçe yükselen sesine Ey Rakibin

Öğrettin bize

Bazen hüzünlü

Bazen mutlu bir çocuk gibi olmayı

Berrak ve derin

Uygarlığın

Bitmek bilmiyen,kırlarda yürürken

Uzadıkça uzayan ormansı beşiğini

Okyanusların derinliklerini andıran gökyüzünü

Huzur veren ve her yana dağılan güzel kokuyu

Öğrettin bize

Ses veryordu gizlenen herşey

Bir türkü gibi

Yüreğin derinliklerinden söylenen

Bitmişti beklentiler

Çatlamıştı toprağa atılan tohum

Bir doğum başlamıştı birden

Baharda tomurcuğa duran bitkiler gibi

Düşmüştü kaynağına

Binlerce yıllık yapraklar.........

 

A.Kerim  Saruxan

Yorum ekle