ANNEMİ DÜŞÜNÜYORUM
Salı, 22 Kasım 2011 20:20 | Son Güncelleme: Çarşamba, 23 Kasım 2011 08:46 | | 
| 
| 
| |
A.Kerim Saruxan /Dudaklarında tatlı bir tebessüm
Sesinde bir kararlılık Özgür yaşam çığlıkları
Yükseliyordu her an
Sağı, kör ve cahil dünyaya karşı
Direnişteydi sürekli
Bir gün protesto yürüyüşünde
Bir gün açlık grevinde
Bir gün öğüt veriyordu bana
Kure mın emanet hevalen we
Mıllete we u welate we diyordu hep
Ulusa ve ülkeye bağlıydı
Onun için haydi hep birlikte
Kürdistan a gidelim diye haykırıyordu
Annemi düşünüyorum
Kürdistanı yakıp yıkarak
Viraneye çeviren çakalları
Lanetliyordu
Dağlarımızı bombardıman eden
Ana karnındaki bebelerimizi
Mavzer süngüleriyle delik
Deşik edenleri
Lanetliyordu
Haydi hep birlikte Kürdistana gidelim diye
Haykırıyordu korkusuzca
Annemi düşünüyorum
Yanakları al al
Amedin kan kırmızısı gülleri gibi
Kürtlerin bağrında yanan ateşi
Kardeşliği
Sevgiyi
Nakıs nakıs işliyordu cümlelerinde
Bitmek tükenmek bilmeyen
Bir enerjiyle doluydu
Özlem,
Emek ve umudu haykırıyordu
Vurula vurula tomurcuklanıp
Yeniden açan binlerce
Hislerimi haykırıyordu
Sarı, kırmızı,yeşil
Hislerimi haykırıyordu
Sıcak ve sonsuz
Gözlerinden özgürlük kıvılcımları parlıyor
Baharı bekliyordu toprağa düşen tohumlar gibi
Annemi düşünüyorum
Yanakları al al
Amedin kan kırmızısı gülleri gibi
Ne kadar dikenlerle sarılmışsada yolu
Ne kadar karanlık görünsede ufuk
Berzanda Molla Mustafayı
Çar çırada Kadı Muhammedi
Dersimde Seyit Rızayı
Dağ kapıda Şeyh Saidi düşlüyordu
Ümit,coşku,cesaret doluydu
Yanakları al al
Amedin kan kızılı gülleri gibi
Bunun için haydi hep birlikte
Amede gidelim diye haykırıyordu
Damarlarında dolaşan kan
Bir iksir olup yürümüştü
Gözbebeklerimizden fıskıran
Sevgi kıvılcımlarının
Kalbimizdeki ateşi
Nasıl yakacağını bekliyordu
Ne kadar korkunc olsada fırtınaları gecenin
Gece yıldızsız,
Gece buz gibi donuk olsa da,
Kurtlar ve sırtlanlar
Kapının önüne dayansa da
El ele tutuşuyordu
Çocuklarım ve yiğenlerimle
Haydi hep birlikte çepik çalıp
Semah dönelim diyordu