hiç bir şey değişmedi.
İsa tekin / Adımız Eşkıyaya Çıktı
Ülkem taciz altında
Yurdum kan ağlıyor
Köşe başlarında miğferli askerler
... Sokak başlarında askeri cemseler
Her tarafta barikatlar
Her köşede
çevirmeler var
İnsan avına çıkmışlar
Okuyanı düşüneni soruyorlar
Soğuk bir kış günü
Karacadağ'da kar
Dicle bulanık akıyor
Yollar pusulu,
Gökyüzü kapkaranlık
İblisler telefon başında
İhanetçiler kol geziyor
Her tarafımızı sisler kaplamış
Radyolar idam fermanlarını
haber diye okuyor
Gazetelerde boy boy resimlerimiz
Adımız eşkıyaya çıkmış
Anam ağlıyor babam öfkeli
Her taraf buz tutmuş
Çember daralıyor
Yollar sisli ve pusulu
Bir hüzün var içimde
Arkadaşlarımı kaybetmişim
Kimi sorguda, işkencede
Kimi çekip gitmiş uzaklara
Köşe başlarında barikatlar
Çevirmelerin ardı arkası kesilmiyor
Ülkem toz duman içinde
Fermanımız yazılmış
Adımız eşkıyaya çıkmış
SESLENEN YÜREKTİR KİTABINDAN
İsa Tekin
bu şiiri yaklaşık 30 yıl önce yazdım ne yazık ki halen aynı yerdeyiz


