ŞAFAĞA UYANMAK
Melehat Zere Alp /ŞAFAĞA UYANMAKYine Gece Gündüzü selamlıyor
Deniz çoşmuş dalgalarını savuruyor
üstüme
Hırçın,Asi,Karamsar
Maviliğinden,yumuşaklığından eser
yok
Rengi kararmış,Deli düşüncelere
dalmış şimdi
Hoyratça köpüklerini savuruyor
kıyıya
Ninniyi andıran sesinden eser yok
Yine isyanlarda,Yine sitemlerde
Sesine ses,Gecesine Gündüzünü
arıyor şimdi.
ERKEN
Gideceğim diyiyorsun daha değil erken
çok erken
Sona yaklaşmak,çizgiyi aşmak
Ölümü bulmak için erken çok erken
Yaşamak,Zoru başarmak,Yaşlanmak varken
gitmek için çok erken
Nedir bu acelen,Nedir bu çırpınışlar
Yürek ağrısımı yoksa yürek yangınımı
Sona yaklaşmak,Çizgiyi aşmak
Ölümü bulmak
Elveda demek için daha çok erken...
UZUN BİR YOL
Uzun bir yol bu
Masumiyetin yok oluşlarla parçalandığı
Sevincin kanadı kırık kuşlara dönüştüğü
Tükenen umutlarla pişmanlıkların
Yürekleri tükettiği uzun bir yol bu
Sitemlerle hoş görünün çarpıştığı
Yaşananları görmezden gelerek
gönül borcumuzu ödemeden
Yaşadığımız,Yürüdüğümüz
Engebeli,Çelişkili,Çetrefilli
ve de çok uzun bir yol bu...
BİR GÜL
Bir Güldü ömür soldu solanlarla beraber
ölümü çağırır gibi
Gideceksin dönmeyecekmiş,ardına
bakmayacakmış gibi
Sevdanın kapısı kilitlenmiş
Gönül yarası gibi
Tövbeler yanlışlar buluşmuş
ağlaşıyorlar şimdi
Yaşama elveda derken
Elveda derken yarınlara
Gülü soldurduğun yerde
Tövbeler,yanlışlar çıkıyor karşına şimdi.
BELKİ
Gittin
Belki düşünüyorsun,Belki umursuyorsun
hüzünleniyorsun belkide
Yarım kalan ne varsa yaşamak zor
çok kolay belkide
Gördüğünde dalında çiçeği koparıp koklamak
yada koklamadan yere atmak
Saklanıp anıların arkasına bu günü yaşamak
sana göre değil belki
Belki de tam sana göre
Senin çözülmez duyguların gözlerinde duruyor
bir de dudaklarında
Yanlız
Yüzündeki kızgınlık,kırgınlık,sitem,isyan
bana göre değil
Tam sana göre...
SENSİN KARDEŞ
Umudun kapısını kapattılar yüzüme
Uzun,Acımasız yıllar geçti aradan
Kimimiz,
Elveda dedik yarınlara istemeden de
olsa
Kimimiz,
Şair olduk,kimimiz yazar
yaşanan ne varsa anlatmaya değer
Kimimiz,
Olduğumuz yerde saydık
Kimimiz,
Dağlara yazdık adımızı
Sevincin hüzüne dönüştüğü yerde
Kimimiz dibe vurduk ya Kardeş ...
GEÇ KALDIM
Aşkın penceresinde maviliklere dalmaya
gülleri koklamaya
Bu günümü yarına ertelemeden yaşamaya
Yürek yangınımın nedenini bulmaya
geç kaldım
Yüzündeki gülümseyişi görmeye
Bilmeceye dönen bu sevdanın anlamını
çözmeye geç kaldım
Hayata tutunmak bir yerlere varmak için
yine geç kaldım
Aslında sendin geç kalmama sebep
Bunu anlamak ıçın bile GEÇ KALDIM...


