SEVMEK
Melahat Zere ALP /Dünya üzerinde en gerçek, en derin duygudur sevmek. İnsana huzur veren iyiyi, güzeli hissetiren, bütün olumsuzlukları geride bırakarak yaşama dört elle sarılma sebebidir sevmek.Sevmek; Bilmektir. İnsan bildigi kadar sevebiliyor.sevmek;üretmektir. Üretici olduğu kadar sevgisini pekiştirebiliyor.Sevgi olmadan,insan var olamaz.Sevmek kendini karşılıksız olarak adamak,sevgimizin sevilen kişide de sevigi oluşturacağını umut etmek demektir.
Sevmek sadece bir kadın ve bir erkek arasında gelişen duygu yumağı değildir.Kişi bir anda bir çok şeyi veya bir çok kişiyi sevebilir bu yüzden sevgide sınır yoktur.Binlerce sevme nedeni ve eylemi vardır,bunlar aşağıdaki şıklardan bazılarıdır.Tanrıyı sevmek İnsanları sevmek,Doğayı sevmek,Hayvanları sevmek,Müzik dinlemeyi sevmek Kitap okumayı sevmek,Özgürlüğü sevmek vs...
Bunların içinde, tek karşılıksız sevmek varki oda bir Annenin çocuğuna duyduğu sevgidir. Anne çocuğunu hep sever çocuğu hırsızlık yapsa,yalan söylese,annesini üzse de anne çocuğunu hep sever.Çünkü çocuk annesinin karnındayken öyle güçlü bir bağ oluşur ki bu bağ her zaman annenin bağışlayıcı ve affedici olmasınıda beraberinde getirir.Anne ne kadar kızsa da ,öfkelense de sonuçta çocuğunu affeder ve yine sever.Anne sevme iç güdüsüyle çocuğunun bakımından,gelişiminden ve büyümesi sürecinden kendini sorumlu tutar, bu duygu hem anneyi mutlu eder hem de anneye, ne kadar sabırlı,anlayışlı,erdemli olduğu hissini verir.Anne ev kadını da olsa temizlikçi de olsa,kariyer sahibi de olsa,gerilla da olsa bütün zorluklara gögüs gererek çocuğunu hem sever hemde korumaya çalışır.Anne için öncelik her zaman çocuğunundur.
Annenin çocuğuna duyduğu sevginin adı aşktır.Aşkta insanlar hiç bir kural tanımazlar doğruda olsa yanlışta olsa sorgulamadan hissetikleri duyguları yaşarlar.Yani sen çocuğunu seviyorsun diye çocuğunun da seni sevmesi şart değildir,burada önemli olan Annenin çocuğunu sevmesidir,karşılıksız ve ölümsüzdür bu sevgi.Bu sevgi zorunlu bir sevgi değil aksine iç güdüsel bir sevgidir.
Birazda filozofların sevmek konusunda ne dediklerine biraz bakalım
ARİSTO' sevmeyi şöyle tanımlıyor. Sevmek acı çekmektir. Sevmemek ise ölmektir. Sevmek zevktir ama yanlız sevilmenin hiç bir zevki yoktur.
AUGUSTİNUS'a göre sevmek,ruhun güzelliğidir,
GEOTHE'ye göre sevmek. Sevilenin kusurlarını hoş görmeyen sevmiyor demektir.
COSTANCE FOSTER'e göre sevmek. Sevgi; bir zamanı yıkımından koruyan bir kaledir.
FENELON'a göre sevmek; Sevmeden yaşamak yaşamak değildir,az sevmek ise sürüklenmektir.
Yukarıda isimlerini saydığım ünlü düşünürlerin dışında okuduğum Sevme Sanatı Kitabıyla beni en çok etkileyen ünlü düşünür, ERİCH FROMM'dur.
Şöyle der, ünlü düşünür;
"Sevgi,insanın varoluşunun yanıtıdır.
Sevgi,Sevgi üreten bir güçtür,güçsüzlük sevgi üretememektir.
Sevgi, sevdiğimiz şeyin yaşaması,gelişmesi için duyduğumuz etkin ilgidir.
Kişi uğrunda çalıştığı şeyleri sever,sevdiği şey için emek harcar.
Sevgi Özgürlüğün çocuğudur,hiç bir zaman zorbalığın çocuğu olmamıştır."
"Sevmek bir eylemdir,edilgen duygu değildir.Bir şeyin içinde olmaktır kapılmak değil.En genel biçimiyle sevmenin etkin yapısı,sevmenin almak değil, öncelikle vermek olduğudur."
" İnsanın varoluş sorununun en sağlıklı en doyurucu yanıtı sevgidir.Dolayısıyla sevginin gelişimine yer vermeyen bir toplum gelecekte insanın doğasının bu temel gereksimini gözden kaçırdığı için yok olmaya mahkumdur."
ERİCH FROMM,Sevgi özgürlüğün Çocuğudur derken,sevginin beraberinde özgürlüğü de getirdiğini ve özgürlüğün ne kadar önemli ve değerli bir kavram olduğunun altını çizmiştir. Özgür olan kişi veya toplumlar,kendi düşüncelerini hiç bir baskı altında kalmadan rahatlıkla paylaştıkları,hayata geçirdikleri için yaşam mücadelerinde daha başarılı olmuşlardır.Sevgiye sınırlama getirilemez,sınırlama getirildiğinde sevgi olmaktan çıkar zorbalığa ve baskıya dönüşür. Zorbalığın ve baskının olduğu yerde sevgiden(Özgürlükten)bahs etmek mümkün değildir.Sevgi bütün kötülükleri yok ettiği gibi insanlara iyiliğin, güzelliğin,dürüstlüğün ne kadar önemli olduğunu da göstermektedir. Zaten insanları seven,insan hayatına önem veren kişi yada toplumlar her zaman zoru başarmışlardır.
Yer yüzünde paylaşıldıkça çoğalan bir tek duygu vardır oda sevgidir,sevmektir...



Yorumlar
RSS beslemesi, bu iletideki yorumlar için