Özgür Düşünme ve Tartışma Platformu!..

Aysel Çürükkaya / Geçen haftadan beri Türkiye'de Kürt açılımı, demaokratik açılım; kardeşlik projesi adları altında bir tartışma süreci başlamıştır. Bu süreçle ilgili bende görüşlerimi yazma ihtiyacı hissettim. Zan edersem büyük acılar yaşamış birisi olarak benimde bu konuda söz söyleme hakkım vardır.
Kürt sorunu ile ilgili bir tartışmanın başlaması bile olumlu bir gelişmedir. Bunu baştan söylemek istiyorum. Bu sorunun çözümü konusunda umutlu gibiyim, ama "acaba" diyecek kaygılarımda vardır.

Basından izlediğim kadarıyla Kürt sorununun çözümüyle ilgili bazı toplantılar ve görüşmeler yapılıyor. Bakanlar Kurulu, Milli güvenlik konseyinin toplantıları yapıldı. Henüz sorunun nasıl çözülebileceği konusunda  bir fikir veya plan olmamasına rağmen devletin bazı önemli kurumlarının ortak hareket edeceği seziliyor.

Türk tarafı, Bakanlar Kurulu, Milli Güvenlik Konseyi ve  partiler, bir taraf olarak hareket ediyorlar. Fakat başka bir tarafı teşkil etmesi gereken Kürtlerde bir birlik görülmemektedir. Her şeyden önce Türk devleti veya mevcut hükümet, Kürtleri bir taraf olarak görmek ve kabul etmek istememektedir. Zaten mevcut anayasa ve kanunlara göre Kürtler yok sayılmaktadır. Yok olarak sayılanları bir taraf olarak görmek biraz zordur.  Buna Kürtler arası itifaksızlık, dağınıklık, şaşkınlık ve PKK nin düştüğü handikap da eklenince, durum daha da anlaşılır olur.

Kürt sorununun kalıcı bir çözüme ulaşması için öncelikle Kürt tarafının toparlanması, organize olması, taleplerini netleştirmesi gerekiyor. Eğer  Türk devleti Kürt sorununu çözme konusunda samimi ise; öncelikle Kürtleri bir halk olarak resmen tanımalıdır ki; onun temsilcileri, organizasyonları, partileri açıkça ortaya çıkabilsin ve bu sürece katılabilsin. Bu süreçle birlikte Kürt politikacıları, aydınları, yurtseverleri talapleri somutlaştırmalı  ve makul bir çözümün zeminini hazırlamalıdır.

Şunu burada açık söyleyeyim ki; silahlı mücadele uzun yıllardan beri Kürt halkının haklı davasına zarar veriyordur ve derhal son bulmalıdır. Türk devleti ve onun yetkilileride Kürt halkının bütün haklarını vermedikleri müddetçe; biz istesekte istemesekte daha büyük sorunların çıkacağını artık bilmelidir. Cumhuriyet kurulduğundan bu güne kadar Kürdistanda savaşlar, sıkıyönetimler, olağanüstü haller varsa, bu Kürt halkının varlığının inkar edilmesinden ve halkın haklarının gasp edilmesinden dolayıdır.

Sorunun çözümü konusunda henüz net görüşler ortada yokken,  ben bu sorunun çok ağır bir sorun olduğu bilincinde olan birsi olarak , bu günden sadece başlangıçlar yapılabileceğine inanıyorum. Ve bana göre başlangıç Kürt halkının varlığını tanımak ve anayasal güvenceye kavuşturmakla yapılabilinir. Mademki  İsmet İnünü Lozanda “Ben Kürtler ile Türklerin temsilcisi olarak buradayım” demişti vee yine mademki devletin önemli yetkilileri "Kürtler azınlık değil, kurucu unsurlardır" demiştir. O zaman  Kürtlerin ve Türklerin kurucu unsurlukları resmen kabul görsün. Ve anayasa tarafından  bu iki halkın eşitlği garanti altına alınsın.
Bu adım atıldıktan sonra, sorunun kördüğümünün çözüleceğine, diğer sorunların kavga, çatışma ve huzursuzluk çıkmadan medeni bir şekilde hal edileceğine  inanıyorum.
Basından izleyebildiğim kadarıyla Türk yetkililer Kürtlerin varlıklarını rasmen kabul etmemek için bir fikir birliği oluşturmuşlardır. Basının önemli kalemleri de durmadan bu konuda teori üretmektedir. Bazıları kürt kelimesi anayasada geçerse kıyamet kopar , bazıları başka bir kimliği kendi elimizle yaratırsak gelecekte çatışmaların tohumunu atmış oluruz , bazıları da Türkiyede yetmiş iki millet var, Kürtlerin varlığını anayasayla garinti altına alırsak diğerleri aynı şeyleri istemeye kalkarlar demktedir.

Bütün bu argumanlar, Kürtlerin varlığını inkar etmek için üretiliyor, üretilmiştir. Bu argumanları üretenlerin argumanları Kıbrısta Rumlar ile Türkler için geçerli değildir. Onlara göre Türkler Kıbrısta bir ulustur ve bağımsız devletten aşağı haklara sahip olmamaları gerekir. Yüzaltmış bin kişilik Kıbrıs Türkü ile yirmi milyon kürdü aynı kefede bile görmeyenlerin viacdansızlığını bir tarafta tutarak gerçek barış ortamının sağlanması, çatışmaların ve acıların  durması için yok sayılan ama gerçekte var olan bir halkın varlığının kabul edilmesi anayasal güvenceye bağlanması kadar insani bir talep tasvur etmek mümkün değildir.

 Bu talep hayatidir ve ben burada Kürt aydınlarına, politikacılarına, belediye başkanlarına, yurt dışındaki mültecilerine ve diğer bütün kurumlarına seslenmek istiyorum: . Önce kedi aramızda bir barış süreci yaşamalıyız. Daha sonra ortak taleplerimizi tesbit etmeli ve bir barış heyeti oluşturmalıyız. Bu barış heyetine koardinatörlük yapacak bir şahısı buradan önermek istiyorum. Bu kişi Sayın İsmail Beşikçi dir. Çünkü O Bir Türk olmasına rağmen  49 yıldır Kürtler için düşünmüş, acı çekmiş, tutuklanmış ama bir türlü yolundan şaşmamıştır. hem biz Kürtlerin teşekür, hemde utançlarını silebilecek tek kişi olamsından dolayı Türklerin özür borcu vardır. Onun adaletli davranacağına ve bu koordinasyonu en iyi yapacağına canı gönülden inanıyorum.

Bu konudaki düşüncelerimi yazdıktan sonra acılarımın ve sancılarımın merkezi Diyarbakır cezaevi ile ilgili birkaç satır yazmadan geçemeyeceğim.

Kürt kökenli AKP li bakan oranın okul olacağını söylemiş.

Veya haberlerden öğrendiğime  göre yıkılacakmış o bina?
Ortaya çıkmış suçları hasır altı etmek için binayı ortadan kaldıracaksınız
Ve kürtlerin gözünü boyamak için onun yerinde okul açacaksınız.
Bu ne kardeşliğe sığar nede insanlığa
Eğer zulümün payidar olmasını istemiyorsanız
Zulümü teşhir ediniz. Ve bu işi bir müze ile yapınız ve orada acı çeken kurbanlar için bir insanlık anıtı dikiniz.

Bütün pislikleri kedi gibi saklamaya kalkmayın, çünkü o pislikler saklandığı yerden de kokar ve insanlığı rahatsız eder.

Yorumlar

Yeni Ekle Ara RSS

Anonim (82.248.98.xxx) Y-m-d H:i:s Sayin Aysel Hanim, Bugun kurtler uzerinde oynanan oyun yeni degil..Daha once onanan oyunlrdan bir tekrari.Koçkiri,Sey Sait isyani,Agri,Zilan ve Dersim soykiriminda oynanmamismydi.. Sonradan teslim olan silahsiz halki kadin,cocuk yasli demeden makineli tufeklerle kirmamislarmiydi ?? Gelin teslim olun barisa bakariz gibisinde ,ustelik resmi devlet agziyla degil,genel kurmay gibi..Ustelik ana yasalarinde birak degisiklik yapmayi tartisma konusu bile yapmadan, en ufak bir yasa degisikligi yapmadan.Sadece basindaki çigirtkanlari tarafindan ortaligi velveleye vererek..Bumu çozum bumu baris,yada baris onerileri??? Zaten genel kurmay açikladi" bunu kabul edilecek bir yani yok' diye..Evet resmi agiz,is burda biti,niteligi amaci ortaya cikti...Tabi Kurtlerde ihanetci kesim isin basini çekmiyorsa,Kurtlerinki kendi kendine gelin guvey olmaktir.. Sonra baris iki guç arasinda olur,ustelik zorunluktan dolayi,birbirini dusman diye resmen taniyan iki guç arasinda.Kaldiki TC Kurtleri ne bir guç nede taraf olarak gormuyor,Insan olarak dahi gormuyor.. Hal boyleyken baris diye Kurtler kendini yirtiyor.Aslinda Turkler baris diye çiglik atmaliki,bir adim atilsin.. Dahasida var biraz ortalik sakinlesin,amerikaya ve AB ye guvenini alsin TC sen bak katliamlara ,tutuklamalara,idamlara..Butun bu yasalar aynen yerinde duruyor..Hiç biri digisiklige ugratilamadi..Bu sorun aleviler içinde geçerli.Hiç bir yasaya degistirilmeden alevilere goz yumuldu yarin bir yonetim degisikliginde bu yapilanlarin hepsi suç olarak goruleçek,yapanlari anayasanin bilmem kaçinci madesine gore tahir,ilhak bilmem ne suçundan yargilanip cezalandirilacaklardir.. Bence butun bunlarin bilincibde olarak,TC anayasasini ve fasisit yasalarini degismesini istemek,uluslar arasi komusyonlar kurdurmak,vede bu komiyon yada emsilciliklerde kurtlerin bizat kendileri bulunmali,sizin dediginiz gibi Ismail Besikci Kurtlerin temsilcisi olamazlar,ama bir tarihci yada aydin olarak bu olusumlara katilabilirler..Esas kararida kurtlerin kendisi vermeli,internesiyonal milletlere kabul ettirmelidirler. Baskasi bizim yerimize aglayamaz,acilarimizi goremez ,his edemez,isin basibda kendimiz olmaliyiz,iyiniyet yok artik. Ere bese artik.. Saygilarimla.. YanýtlaAlýntý 1 1

kadinlara dair adalet (217.76.3.xxx) Y-m-d H:i:s OC-ALAN; KÜRT KADINLARI SAHSINDA KÜRT HALKINDAN OC-ALIYOR! 8 Mart Dunya Emekci Kadinlar gunu yaklasiyor... Ve yaklastikca bu gun, yuregimdeki hic dinmeyen sizi buyudukce buyuyor. Ruhumu ezip duran ve beni bir golge gibi her an takip eden tum o kötü anilar canlanip bir bir dikiliyor karsima. Unutmak icin neredeyse insanustu bir caba harcamama ragmen bir turlu unutamadigim onca kabusu yeniden yasamaya basliyorum. Icimde sakli tuttugum cigliklar beni neffesiz birakiyor. Dermansizim. Zifiri karanliklarin ortasinda bir parca, sadece bir parca isik huzmesi ariyorum ama bulamiyorum... Disarda amansiz bir ruzgar ortaligi kasup kavuruyorken, hep sonbahar mevsimini yasayan yuregimde ise firtinalar esiyor. Gozyaslarim yagmur gibi yuregime suzulup duruyor, durduramiyorum. Bir kadin olarak dogdum, buyudum, yaslaniyorum ama aslini sorarsaniz, hic yasamadim ben, bircoklari gibi... Onca ararken bir parca isigi, icimde bir simsek cakiyor. Yuregim dile geliyor. Anlat diyor, anlat. Anlat ki, gercekler karanlikta kalmasin. Bilinsin ve hic ama hic unutulmasin. Bir gun hesabi sorulsun yuzlerce kadina ve sana yasatilanlarin. Ve suna yurekten inaniyorum ki, bir gun ama bir gun mutlaka sorulacak tum bunlarin hesabi. Akitilan onca kanin, dokulen onca gozyasinin, yarim kalan o guzel hayallerin, harcanan onca gencecik kadin yasaminin hesabi sorulacak. Mutlaka ama mutlaka sorulacak. Bu nedenledir ki ilk kez yazmaya basliyorum bu konuda. Bundan sonra da bazen yazmaya calisacagim... Oysa mucadele saflarina akin akin gelen onca genc kadin, ne hayallerle, ne umutlarla, ne buyuk bir inancla ve coskuyla cikmislardi yola. Bir masal alemine yol alir gibiydiler. Kaf dagina ulasmak ve ardindaki gizemlere erismek istiyorlardi. Anka kusuyla yol alirmiscasina ucar gibi cikiyorlardi Kurdistan daglarinin yuceliklerine. Olumse hic bir seydi onlar icin. Cunku korkusuzdular, hesapsizdilar. Masal alemindeki “develer tellal iken, pireler berber iken...“ misali, bu yolda karsilastiklari develeri, okuzleri, domuzlari, yilanlari basta peri ya da melek sandilar. Oc-alan’i ise Alattin’in sihirli lambasindaki her dilegi yerine getiren iyi kalpli cin sandilar. Kadinlarin en yakin dostu bildiler. Tanri katina yerlestirdiler. Isiga-atese ucusan ama yanip kule donusen kelebekler gibi pervane oldular etrafinda. Ugruna kendini yakacak kadar degerli sandilar. Ulasilmaz, erisilmez, tum iyi erdemleri, tum guzellikleri kendisinde toplamis biri bildiler. Ona adeta taptilar. Ya da kimileri onun tek ve kosulsuz-sartsiz guc oldugunu gordu ve bu guce sigindi, ona dayanarak guc ve iktidar olmaya calisti... Oysa bilmiyorlardi ki, o masal alemindeki gibi kotu bir erkek-cadiydi, sinsi, karanlik yuzlu bir buyucuydu, insan eti yiyen bir devdi, atesler sacip insanlari yok eden kotu bir ejderhaydi, ocuydu, ecinniydi, kabustu, oc-alandi… Oysa O, utanmasa kendisini tanri ilan edecekti ama buna cesaret edemediginden kendisine sadece peygamber demekle yetiniyordu. Bazen Isa, bazen Muhammed, bazen Musa, bazen de Maniydi. Karanliklara gomulmus lanetli bir halka atesi getiren Prometheustu o. Zerdusttu. Kahraman Hectordu, Aliydi, Hasandi, Huseyindi. Bu liste oyle uzayip gider. Ona gore Lenin, Marks gibileri bes para etmezdi. Onca bilinmeyenin sirrini kesfeden bilim insanlari neydi ki onun karsisinda? O, akliyla, gucuyle bu dunyanin sinirlarini coktan asmisti. Bu cagin degil gelecek caglarin insaniydi aslinda. Yanlis cagda dogmustu o. Bu yuzden anlasilmazdi, erisilmezdi. Gunesti, aydi, gokyuzuydu, gökkusagiydi, okyanustu, altindi, gumustu, mucevherdi. Guzel olan, iyi olan tek seydi o. Degeri hicbir seyle olculemezdi. Herkes yanlis ama o mutlak dogruydu. Sehitlerin toplamiydi. Halkinin ve insanligin gururuydu, tek umuduydu, tek sansiydi... Keske, keske ama keske oyle olsaydi. Yurekten isterdim... Keske mazlum Kurt halki boylesi degerli bir oncuye, ondere sahip olsaydi. Keske yigit Kurt kadinlari hesapsiz-kitapsiz bir erkek yoldasa kavusmus olsalardi. Keske ugruna olunecek kadar degerli, onurlu olsaydi. Keske ugruna olumlere gidenlere, yasamini gozunu bile kirpmadan feda edenlere, kendisini yakip kule donusturenlere, patlatip yuzlerce parcaya bolenlere layik olabilseydi... Oysa o onursuz, riyakar, yalanci, tecavuzcu, tacizci, kalles, egoist, duygusuz, acimasiz, zalim, hasta ruhlu… Kelimeler yetmiyor onu tanimlamaya, anlatmaya. Belki de onu tanimlamaya yetecek bir kelime, yeterli olabilecek bir anlatim yok daha… Ne kadar yazilip-cizilse de yetmiyor-yetmeyecek gibi… Neyse asil kadina olan yaklasimini biraz da olsa anlatmak istiyorum bu yazimda: Yasanmamisliklarin haddi-hesabinin olmadigi bir yasamdan geliyordu. Bu yuzden gözü doymak nadir bilmiyordu hicbir konuda. Hicbir seyle yetinmesini bilmiyor, her seyin cok daha fazlasini istiyordu… Kendisine hak goruyordu… En guzel, hatta saray gibi evlerde yasiyordu. Top oynayabilmek ve spor yapabilmek icin bu evlerin bahcelerinin olmasi sartti. Her gun cokca hile yaptigi ve faulu kendisinin dogal hakki gordugu voleybol ya da futbol maclari esnasinda etrafindaki kizlara kufur edip asagilamaktan zevk alirdi. Kadinlarla yuzebilmesi icin evlerin mutlaka havuzu olmaliydi. Yine kadinlarla birlikte girebilmek icin jakuzili banyolari tercih ederdi. Her gun birkac kez bir yada birkac kadina birden masaj yaptirmak en buyuk zevkiydi. Vucudu en guzel kremlerle ovulmali ve ustalikla masaj yapilmaliydi. Masaj yapmasini bilmeyenin vay haline. Her turlu hakaret ve kufurdu karsiligi. En pahali parfumleri kullanmali, en kaliteli ve guzel giysileri, ayakkabilari giymeliydi. En kaliteli kalemlerle yazmaliydi. En degerli taslardan yapilma tespihleri cekmeliydi. Bu tespihler agir olmaliydi. Agir olsundu ki, bir kadinin basina bu tespihle vurdugunda agritsin da gününü görsündü biraz. Dolaplari bu esyalarla dolup-tasiyordu. Bir arkadasa kucuk bir esyasini vermeyi en buyuk lutuf olarak gorurdu ki bunu cok seyrek yapardi. Hatta bazen bir arkadasa bir kazak vermisse, daha sonra o kazagi o arkadasin üstünde görse “nerden aldin onu, niye giydin, cabuk cikar“ deyisine cok rastlamissimdir. “Igneyle kuyu kazarak bu gunlere geldik“ dese de, aslinda gözünün yagini bile vermezdi kimseye. Bir igneyi bile cok görürdü. Yatagi genis, konforlu, yastik ve yorgani kus tuyunden olmaliydi. Her gun düzenli olarak dus almaliydi. Hatta her spor yaptiktan sonra da dus almaliydi. Spor yapmanin yanisira, cok yedigi icin hic erimeyen ve hep nedense kasiyip durdugu göbegini eritmek icin bir de kosu bandi almisti kendine ama göbegi yine de erimedi, taa ki Imrali’ya gidene kadar. Oysa onun yoldasim dedikleri daglarda taslari yastik, gokyuzunu yorgan bilip uyuyorlardi. Gunlerce, aylarca yikanamiyor, bitlerle, her turlu hastalikla cebellesiyorlardi. Elbiseleri-ayakkabilari yirtik-pirtikti.... Saatlerce, gunlerce yurumekten dizlerinde derman kalmiyordu. Oysa onun ici hic ama hic sizlamiyordu.... Bu guzel evlerde haremler kurmustu kendine... En guzel, en zeki kizlar(sarisiniyla, esmeriyle, uzun boylusuyla, minyon tiplisiyle, okumusuyla, okumamisiyla, 13-14 yasindakinden 20-30 yasindakinlere kadar ama guzel olmak sartiyla) hep etrafinda olmali ve ona her acidan hizmet etmeliydiler. Ona gore tum Kurt kadinlari dilsizdi o, dillerini aciyordu. Korduler, Turk filmlerindeki gibi aniden gozlerini O actiriyordu. Akilsizdilar, cahildiler, aptaldilar, salaktilar O akil veriyordu. Cirkindiler, guzellestiriyordu. Koleydiler, ozgurlestiriyordu. Zavalliydilar, guclendiriyordu. Kufur, hakaret ediyordu ki saglamlassinlar. Tokatlayip-yumrukluyordu ki, celiklessinler. Ayaklarini-coraplarini, ic camasirlarini yikatiyordu ki, kucuk burjuva gururlari kirilsin. Taciz-tecavuz ediyordu ki, kariligin getirdigi kolelikten siyrilsinlar ve ozgurlessinler. Hep su masallari anlatip dururdu. Tekrar tekrar, biktirana kadar. Tum erkekler kotuydu, tek iyi erkek oydu. Tum erkekler kadinlari kullanmak icin sozde severlerdi ama gercekten seven bir oydu. Kendisini sevmeyen halkini, ulkesini, cinsini sevmiyor demekti. Asik olunacak, sevilecek tek kisi kendisiydi. Evli olanlar eslerini birakmali, nisanli olanlar nisanlilarindan ayrilmali, sevgilisiyle gelenler hemen onlari terk etmeliydiler. Ferman buydu. Kadinlar onundu, bir tek onun. Yanina aldigi her kadin kendisini ona sinirsizca sunmaliydi. Hele yanina aldigi kadinlar bir baska erkege yan gozle bile bakacak olsalar vay hallerine. Olumlerden olum begensinlerdi artik. Nice kadin sadece seviyor diye yogunlasma, kendini cozme adina hapislere atilmadi mi, hakaretlere ugratilmadi mi, onlarca kisinin karsisina cikarilip onuru-gururu ayaklar altina alinip adeta manevi olarak recm edilmedi mi? Kimsenin yuzune bakamaz duruma getirilmedi mi? Intaharvari eylemlere suruklenmedi mi? Kacmaya zorlanmadi mi? Yani onca kadin manevi olarak, ruhen onun tarafindan katledilmedi mi? Tecavuz kulturu diyor simdi –ki Kurt kadin hareketi de onun perspektifleri isiginda tecavuz kulturuyle mucadele kampanyasi baslatiyor 8 Mart tarihinde- ama o bunca kadina ruhen, fiziken tecavuz etmedi mi? Tecavuz kulturuyle mucadeleyse eger kampanya, bilinmeli ki gelmis gecmis en buyuk tecavuzcu, tacizci, sapik, piskopat odur. Once onunla mucadele edilmelidir. Adiyaman’da Medine adli bir kizin ailesi tarafindan diri diri topraga gomulmesinden bahsediyor son ’ayetlerinde’. Bundan bahsettikce adeta cildiracak gibi oluyor, cigliklar atmak istiyorum. Sokaklara cikip bagira-cagira onun gercegini haykirmak istyorum. Oysa o yuzlerce masum Kurt kadinini once ruhen katledip sonra tas alti etmedi mi, ettirmedi mi? Kimisini iskencelerden gecirtti –ki bilinen en meshur iskencecileri de Riza Altun ve Filo diye taninan sahistir-, kimisini kursuna dizdirdi, kimisini bogdurttu, kimisini asit kuyularina attirdi. Yuzlerce kadin, bilinmeyen mekanlarda toprak altinda ’mechul kadinlar’ olarak yatiyor ve hesaplarinin sorulmasini bekliyorlar. Onlarin tek sucu ya bu yanlislari reddetmek, bu haksizliklara karsi cikmak, ya da sadece sevmekti... Bunlar suc sayilirsa eger... Bunlardan birisi Dilan’di. Gercek adini ne yazik ki bilmiyorum. Siverekliydi. Zazaydi. Kivircik sacli, ela gözlü, bebek yüzlü, minyon tipli, hiperaktif, yasam dolu birisiydi. Cok guzel bir sesi vardi. Bize hep turkuler soylerdi. Yanilmiyorsam 1989 katilimliydi. Bir ara Istanbul’da Sehit Ayhan Ciftci ve CaferYildirim onlarla beraber faaliyet yurutmustu. Amed de gerillacilik yapmisti. Sadece onu elestirdigi, karsi ciktigi icin sorguya alindi, iskencelerden gecirildi, ajan, bozguncu ilan edildi ve sonra katledildi. 1993 yilinda, Lubnan’da. Hic unutmuyorum, bir grup kadin arkadasla birlikteydik ve 21 Mart gunuydu, Newroz, yani halkimizin dirilis bayrami. O gun sunu soyledi bana hitaben ve bir mesaj olarak; “Evet! Dilan’dan geriye bir disleri kalmistir simdi.“ Beynimden vurulmusa dondum. Dusecek gibi oldum. Dilan belirdi karsimda, o guzel gulumseyisiyle. Demek ki sadece disleri kalmissa geriye kimbilir nasil katledilmisti. Acaba asit kuyusuna mi atilmisti? Bilemiyorum ama yillar gecse de hic aklimdan cikmadi Dilan. Ben O’nu hic unutmadim. O yuregime gomulu ve bir gun hesabi sorulacak. Bazi isimler daha verecek olursam eger, Ararat (Guneybati Kurdistanli) karsi karsiya kaldigi cirkin yaklasimlar nedeniyle cildirdi, daga gonderildi ve yurumuyor, bilincli yapiyor, ajandir denilerek kursuna dizildi, onun talimatiyla. Rojin Mardin (Suryani, bir kolu yoku), birisini seviyor diye (Ebubekir denen o irz dusmanini, ki ona hic dokunulmadi) katledildi. Bircogu ise kacti. Onunyaninda kalan kadinlardan mucadele saflarinda cok azi kaldi. Bazilari bu aci gercegi iclerine gomup sessizce olume gittiler daglarda (isim vermek istemiyorum), bazilariysa artik buna dayanamayip ayrildilar orgutten(isim vermek istemiyorum). Yine ne yazik ki binlerce kadin, daglarda en zor kosullarda onun adina, ona inanarak, ona guvenerek direniyor ama onun ne buyuk bir riyakar ve kalles oldugunu bilmeden... Dagdaki sozde yoldaslari bir parca ekmek bile bulamazken, acliktan takatsiz-dermansiz kalirken o en guzel yemekleri yemeliydi her zaman. Bir kus sütü eksik olurdu sofrasindan. Yemek yapmasini bilmeyen kadinlara “bir devrimci kadin her seyin en guzelini yapmasini ogrenmelidir. Yemegin de en guzelini yapmalidir“ gibi uyduruk bir teoriyle en guzel yemekleri yaptirir ve doymak nedir bilmezdi. Oylesine oburdu ve oyle bir yemek yiyisi vardi ki, migdem b****ir ve istahim kapanirdi her seferinde... Oysa yoldasim dedikleri daglarda bir parca ekmek bulamiyor, acliktan bir deri-bir kemik kaliyor, bir parca ekmek bulduklarinda da paylasiyorlardi. Cay varsa seker yoktu. Seker varsa cay yoktu. Et varsa ekmek yoktu. Ekmek varsa yemek yoktu. Yagda kizarmis salca onlar icin en bulunmaz yemekken, bilmiyorlardi ki O, hindileri, tavuklari, kebaplari, salatalari, corbalari, tatlilari, pastalari, meyveleri, cerezleri sirasiyla goturuyor. Hatta cok yemekten mide agrisi cekiyor. Yapabilse Romalilar gibi kendisini kusturup yine yemege devam edecek. Kardesi Osman da bu acidan ona cekmis sanirim, ailecekler boyle herhalde... Evet! Bunca yaptiklari özellikle de sözde su anda öncü olan, konsey olanlarca bilinmiyor mu? Tabii ki cok iyi biliniyor ama onlar da iradesizlestirildikleri, onca sindirildikleri ve adete O’nun deyimiyle karilastirildiklari icin seslerini O varken cikarmadilar ve simdi de cikaramiyorlar. Onun yarattigi bu kalleslige, riyaya dayali sistemi devam ettiriyorlar. Gercekleri bilseler de ona yag cekmeye devam ediyorlar. En cok da bu yuzden affedemiyorum onlari ve cok ama cok öfkeliyim. Cünkü O’nun bu yaptiklarinin ortaklaridirlar. Bildigi halde bilmemezlikten gelmek, balcigi Gunes gibi gostermeye calismak en buyuk kisiliksizliktir bence. Böylesine kisiliksizlesenlerden de her sey ama her sey beklenir ki onlar da nice kadini, kendilerine benzeyen erkeklesmis kadinlarla birlikte tas alti ettiler. Bunun da hesabi sorulacaktir mutlaka bir gün... Bir de Oc-alan’in Kesire’ye bunca tepkisi-kini neden diye dusunup-dururdum hep. Anladim ki bu konuda zaafi var. Bence Kesire karsisinda hep bir asagilik duygusunu yasadi. Kesire bence özünde bir kadin olarak hicbir zaman ona teslim olmadi. Kesire’ye guc getiremedi, boyun egdiremedi ve Kesire’den intikam almak icin kadinlara boyle yaklasti, onlari boyle kullandi. Sunu demek istiyor; ben hangi siniftan, aileden, cevreden gelirse gelsin her kiza sahip olabilirim. Kesire’den intikamini boyle aliyor. Ama bir de sunu bir turlu anlayamadim ki, Kesire niye bu konularda hic ama hic konusmuyor. Tarihe, halka, hele kadinlara karsi sorumlulugu var. Nasil bu kadar duyarsiz ve vicdansiz olabiliyor? Bunca aciyi yasamis bircok kadin hep Kesire Hanim’in bir gun konusmasini, savunma yapmasini cok istedi, bekledi. Cünkü onlaranlatinca, ya da anlatmak istediklerinde fazla kimse inanmayabiliryor ama O anlatsa inanilir. Cünkü onun özel bir yeri vardi. Umarim bir gun bu sorumlulugunu hatirlar, toprak altinda yatan onca masum kadin, ruhen tuketilip bir baska bicimiyle oldurulen ya da cildirtilan onca kadinin cigligini duyar ve konusur... Keske ama keske konussa... Bunu yurekten istiyor ve bekliyorum. Bir de hep der ya “Kurdistan’i, ulkemizi, yurdumuzu karilastirmak istiyorlar, ona tecavuz ediyorlar.“ Aslinda O, onca kadina tecavuz ederek, onlari taciz ederek, bunca iskence cektirerek tum Kurt kadinlarindan ve onlarin sahsinda Kurt halkindan oc aliyor. Oc-alan, kadinlar sahsinda Kurt halkindan oc-aliyor. Bitirirken, suna inaniyorum ki, er ya da gec tum bu gercekler herkesce gorulecek, bilinecek ve hesabi sorulacak. Onca yigit kadinin hesabi sorulacak elbet bir gun. Ben yasayamadim ama umarim mutluluk her zaman siz tum bu yaziyi okuyanlarin yanibasinda olsun... Onunuz aydinlik olsun. Tum kadinlarin 8 Mart gununu simdiden kutluyorum... Selam ve saygilarimla. Rumuz:Gerceklerin Izinde YanýtlaAlýntý 0 0

Haymanali (217.76.4.xxx) Y-m-d H:i:s Kor dugum nasil cozulur-Once bulundugum danimarkadan baslayayim-Ben gecenlerde danimarka hakkinda bir yazi okudum.haki denen sahis dk istikbarata calisiyor.siyarda hala imralidaki yalanlarindan yararlanarak halktan topladigi parayi ve gecelerden gelinen paralari eksik hesap verip geriye kalanini yunan adalarinda yemeye gidiyor sonra Kurdistan aktuelin yazidan sorumlularin bir yazisi cikti.bilmem adini ver bilmem ne yap-Simdi ben kuzey kurdistanli ama fasist tc devletinin baskentinde dogup ama danimarkada yasayan bir kurd olarak parmak kaldirip konusma izni istiyorum.Konyali yurtsever bazi iddialarda bulundu.ben o olaylari bizzat yasadim.aidat verdim.kampanya verdim,uzun yillardir kurdistan icin savasan yigitlere hain dedim hatta ana avrat kufrettim-O yigitlerki hala surgunde yasarken haki siyar ve onlar gibileri hala ya baskan ozgur olacak yada savasa devam.baskan baskan baskan.baska bisey yok.milyonlarca kurd yok-aci yok,surgun yok.sadece onder ve baskan var.Yakin donemde saso adinda ve ZAPin sahibi kisi bankaya roj tv adina para yatirdigi anlasildi.saso lakapli kisi kandildeki sermayelerin ortagidir,6 ayda bir kandile tatile ve ortaklariyla is gurusmesi yapar.konyali yurtseverin bahsettigi haki de onun enistesidir-siz hala bir bagk uramiyormusunuz.KURDISTAN AKTUEL sitenin yoneticilerine sunu soylemek istiyorum.Danimarkada yasayan halkimiz uyandi.sizede dusen gurev onlara ROSBAS demek olur-Gercekleri birlikte halkimiza ulastiralim.Beni yanlis anlamayin siz vermezseniz HURRIYET gibi gazeteler firsat bekleyen gazetelerdir-peki HURRIYETE yazarsam dogrumu tabiki degil ama, gercekleri yazmak hainlik ise yazin adimi amedin burclarina kurdistanin ilk gunullu haini diye,bundan sonraki yazimda eski dis ilidkiler sorumlusu ZEYNEL yoldasimi ki bunu cok gec anladim cunku ona hain diyenlerden biriyim.daha dogrusu bana inandirttilar,2 yil burda gurev yapan CEMALI [Tecavuvcu coskun] ve daha niceleri anlatacam-13 yillik sureci anlatam,Anlatayimki eve geldigimde cocuklarimdan korkmayayim.her aksam eve gelisimde cocuklarimin gozleri beni yargiliyor sanki.bagimsiz kurdistan umuduyla gurusmek dilegiyle YanýtlaAlýntý 0 0

Haymanali... Med (217.76.4.xxx) Y-m-d H:i:s Bana göre kendini haksizliga ögramis bir insan olarak her seyi karanlik göruyorsun.Biraz sabret ve dinlen,bu ulusal özgurluk savasinda bir cogumuz yanlislarla karsiliyabiliriz.Toplumsal yapimiz dagitilmis ve kisilikten yoksun birakilmis yapimizin getirdikleri hata ve kusurlari ulusal guclere mal etmek cok yanlistir ama tabiki tepkini göstereceksin fakat cok hidetle ve karanliklara bakarak degil. Selam ve saygilar MED YanýtlaAlýntý 0 0

Yorum yaz
Adýnýz:
E-posta:	do not notifynotify
Web Sayfas1:
Baţlýk:
UBB Kodu:	-renk-susiyahmaviküpeçiçeđigriyeţilýhlamurkahverengihakizeytinmorkýrmýzýgümüţiturkuazbeyazsarý -boyut-çok küçükküçükortabüyükçok büyük
Lütfen resimdeki güvenlik kodunu giriniz.

Powered by !JoomlaComment 4.0 beta2