Özgür Düşünme ve Tartışma Platformu!..

Elif ORHAN

 "Senin zirvende umutlarımı, göksünde sevdiklerimi bırakmıştım..
….Beni „bir yer kabul etmez“ diyemem, ülkemdin..sende acılarımı, kaybettiklerimı, umutlarımı bıraktım, ya da en giz yerine sakladim, ki kimseler görmesin..
…gün gelince dönüp gelenin olayım.."

Konuşabildiğimsin..
……Anılar seni hep bana bin şekilde hatırlatır.. nerelere götürmez ki.

.Bazen  menekse diyarindaki ülkem olur, bazende  harman yerinde oynıyan çocukluğum, bazen de  Munzur yamacında ağıt yakan  Dersimli ana olursun.
Farklı anlamlar yüklenerek karşıma çıktın..

…Neler neler olmadın ki…Sevdiğim oldun, ülkem, dapiramın oldu..
…bazen de yarım, yüreğim oldun yanlızca…sonra kaybettiğim yer oldun.
Başka …. başka da var..
Dersim oldun..
….Hani çok şey kaybettiğim mekan, vatan mı, ya da umutlarımın dili mi..!
..en iyisi buna tümünü yükliyerek isimlendireyim .
Korkularımın, acılarımın, özlemimin ismiydin.
Gecikmis bir zaman diliminde karşıma çıksan da..!
……. artık düş kurduğum ülkemsin..
…Tam da bu işte.. … Tahmin edemiyeceğin kadardın....

….. Hayaller peşinden koştuğum, yorulduğum, kaybolduğum yer var di ya…!
…Çok kolay oldun....Nasıl aklımda çıkar ki…!
Sen de ben neler yaşamadım ki, ancak bir yerde son nokta olamadın...

…. Seninle ben hep bir yerlerde konuştum … kendi düşümde konuşurken de öyle sıradan mekanlarda seçmedim … hep  yüksek bir yere ilişerek seninle sohbete giriştim..Belki de içinde çıkan baş eğmiyen Munzurlara duyduğum özlemimden olmalı…!
..Bakmaya doyamadığım Munzurum olmuştun......

Bak yine düş kuruyorum sana dair ..!
Sende hep kaybeden olandım..

… Bir gün çıkıp gelirsem sana, diyorum ki.. tıklarsam yüreğimle kapını, bastığım toprağı önce öpen olurum..…

…Benim tapınağımın diyarı, yüreğimi gömdügüm ülkem, yarim, kaybettiğim yer..
…sende bilsen neler gizli, sızılarla içime gömdügümsün..

hangi şehir alı bizi başar bağrına
hangi yalan avutabilir yüreklerimizi
kım çalacak kapımızı bir avuç tuz içın
bir dilim ekmek için ya da aşk için

dinle.. bir sitemli ezgi yükseliyor.. yok yok bana hitap etmiyor…!
Ben şehir ya da bir mekan sen olmadan aramadım ki, yanında olanım..

…… Senin zirvende umutlarımı, göksünde sevdiklerimi bırakmıştım..
….Beni „bir yer kabul etmez“ diyemem, ülkemdin..sende acılarımı, kaybettiklerimı, umutlarımı bıraktım, ya da en giz yerine sakladim, ki kimseler görmesin..
…gün gelince dönüp gelenin olayım..
Çocukluğum, gençliğimin rüyası, umudumu sakladığımsın..!….
…..yok.. yok eksik oldu bak…
Yüreğimi kaybettiğim toprağım, ziyaretim, teberik gibi başucumdasin.
Toprağa düşen kıvırcık saçlı ay gülüşlümsün.

...güne can verdin, ışığım, sevdam oldun…
Sana gelmek… toprağına yüz sürmek.. tapınağımın karşısında düz çöküp secdeye durduğum yer…
…yarım, yüreğim, kaybettiğimsin..
Ağıdı dilinden eksilmiyen, sevgi dolu, koruyucu, bağışlıyan, kokusunu unutamadığımsın…!
Bağırıp da sesimi duyuramadığım yüreğim. kaybettiklerimin ismi…

dapiramin, yarım, yüreğimsin..

…Ellerimi kaldırıp secdeye durduğum ziyaretim.

Güzelikleri düşlediğim mekanim, avare dolaştığım Munzurum, peşine takılıp uçup gittigim idealimsin..
 Yaprak gibi nerelere savrulan, gittiğim yerde kök salmadan sana koşabilen oldum..
….sen vurgun olduğum ülkem, yarım ,yüreğim.. kaybettiklerimin bileşkesin..
…..Dersim sevdamın kenti..
Ulaşılmadığım hayalım…
Yarınım.. Tutkularımın ismi, çocukluğum, bazende elimde kayıp giden umudum..!
… göz bebeklerime ilişen hayalinle avundum, seni düşlerken nefes almaktan zorlansam da, beni yaşatan oldun..!
Yüreğimi kaybettiğim toprağım
….Kaybolan yıllarımın sancısısın..
…Düz çöküp secdeye durduğum Munzurum ....
Gün gelir elbette …
….yüreğimi avucuma alıp, yolcun olacağım..


Elif ORHAN
Bu e-Posta adresi istek dışı postalardan korunmaktadır, görüntülüyebilmek için JavaScript etkinleştirilmelidir